ماه بانو باز امشب كاملي

دور از بزمت، دمادم عاقلي

من حديث چارده را خوانده ام

قرص رويت را قسم،وا مانده ام

اين چه زخم ديرپايي بود و هست

اي همه عشقم، تمام بود و هست

من تورا بي اذن تو شيدا شدم

با تو اي احساس نا پيدا شدم

ماه پاره! ساحره! حالا چه زود

مست مجنون كردنت آخر چه سود؟

محو در هر پيچ و تاب خاكيت

مبتلاي راه خاطر خواهيت

ماهكم! آغوش تو جاي كه شد؟

سرو وحشي قدت تاي كه شد؟

مست عاقل بود اگر تايي نبود

شب سحر مي شد اگر ماهي نبود

+ نوشته شده در88/01/21ساعت 11:57 توسط کاوه کهن |

آخرین مطالب

طراح :BlogSkin